حضرت امیر در خطبه ی عید فطر فرمود:

ألا و إن المضمار الیوم و السباق غدا ألا و إن السبقة الجنة و الغایة النار

دنیا محل مسابقه است و آخرت زمان اجر گرفتن، بهشت جایزه برندگان این مسابقه و جهنم جزاى بازندگان است.


ضمر در لغت به معنی لاغری است و معمول عرب چنان است که اول اسبان را فربه کنند و بعد بتدریج می گردانند پس عرق از بدن اسبان جاری میشود و قدری از این ریاضت لاغر میشوند و بدین مناسبت مضمار، میدانی را گویند که اسبان را  می دوانند تا برای مسابقه اماده کنند.

و مقصود از مضمار قیامت، زندگی دنیاست، که فرمود : آگاه باشید که هنگام آماده شدن، امروز است و مسابقه، فردای قیامت خواهد بود،

آیا بعد از گذشت ماهی ، مهمان کریم بودن میتوانم ادعا کنم که اماده ی مسابقه شده ام؟

آیا این دهان بستم تا دهانی باز شود که  لایق  زمزمه ی "اللهم اهل الکبریاء و العظمة و اهل الجود و الجبروت" باشد؟

آیا شایستگی دعا برای ظهور حضرتش را پیدا کرده ام؟

در این فرصت نماز عید فطر "عزیز علی ان اری الخلق و لا تری" را جسارت گفتن هست؟!


             بر سر بام بيا، گوشه ابرو بنمای                               روزه‌گيران جهان منتظر ماه نو اند 


خداوندا ما را از مرحومین این ماه قرار بده تا شایستگی دعا برای دولت کریمه اش را پیدا کنیم.