محرم

محرم با پارچه نوشته های اشعار محتشم همیشه آمیخته است .معارف دینی و مناسک دینی دو مقوله ای است که محرم آن را به وضوح برای نسل جوان ملموس میکند .این اشعار محتشم که به دیوارها آویخته میشود،و این علم و بیرق و ملزوماتش شاید جزو مناسک دین باشد .در گذشته درک روضه ی امام حسین فقط با حضور در مجلس ابا عبدالله امکان پذیر بود اما فی الحال مدیا و رسانه های ارتباط جمعی و انواع سی دی ها این امکان را تسهیل و 24/7 کرده است .لذا امکان بروز خطا از طرف گویندگان و مدیحه سرایان در باب معرفی اهل بیت پیامبر به شدت بالا ست . مقارنت معانی ابالفضل و ایثار که باید اصل باشد جای خود را با چشم و ابرو عوض کرده است .

عزیزی که گذشته ی عزاداری تهران را درک کرده بود میگفت: هر هیاتی حق استفاده از همه اشعار مربوط به محرم را نداشت .مگر اینکه اعتبارش تایید شده باشد .مضاف بر اینکه شعرهای مربوط به واقعه ی کربلا اختصاصا در وقت مربوط به خودش استفاده میشد .مثلا:

شب عاشورا اختصاصا خوانده میشد :شب عاشوراست امشب ..کربلا غوغا است امشب

و هیآتی می توانستند شعر مربوط به طلوع صبح عاشورا را بخوانند که عزاداریهاشان از سر شب شروع و تا طلوع صبح عاشورا ادامه پیدا کرده بود .

امشبی را شه دین در حرمش مهمان است ...صبح فردا بدنش زیر سم اسبان است .مکن ای صبح طلوع..

این مراثی و بندها هنوز بعد از گذشت سده ها زنده است چون فاخر و غنیست .محترم است و در شان حادثه کربلاست .از امتحان تاریخ -که سخت ممتحنی است- سربلند بیرون آمده است و تاریخ آن را برای ماندگاری پذیرفته است .

متاسفانه  جریان خطرناکی در زمینه مرثیه سرایی بر سید الشهدا وارد شده است و بی توجه به شان خانواده ی پیامبر ،صرفا در جهت گریاندن عزادار حسین ع اسب می تازاند !

حال انکه گریه بر دو نوع است گاهی گریه ترحم است و گاهی گریه تعظیم.جریان عاشورا از یکسو لئامت و زبونی و کوچکی و دنائت است و از دیگر سو ،شرف و غیرت و بزرگی و شهامت و اصالت.بیشتر مراثی از زبونی سپاه دشمن می گویند و به دلیل اینکه ما آدم ها به این خصائص اخلاقی نزدیک تریم و آن را بیشتر فهم می کنیم ، بیشتر هم به سبب آن گریه می کنیم ! این گریه ی ترحم است در حالیکه خاندان پیامبر بر اشکی که از سر  ترحم جاری شود نیازمند نیستند.اشکی شریف است که از سر تعظیم و اکرام برای حسین ع جاری شود .

ملاحظه بفرمایید:

باز این چه شورش است که در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است

این صبح تیره باز دمید از کجا کزو
کار جهان و خلق جهان جمله درهم است

گویا طلوع میکند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است

گرخوانمش قیامت دنیا بعید نیست
این رستخیز عام که نامش محرم است

مرثیه محتشم که متناسب با احتشام پسر پیغمبر است بیش از 400 سال است که جاودانه است چون جان آدمی را متوجه بزرگی این خاندان می کند و البته اشکی که بدین واسطه میچکد ،قطعا محترم است و همانی است که پیامبر فرمود چشمی که بر حسین ع گریه کند در قیامت گریان نیست .